Eddy Merckx, na Sankt Wendel en Porto nu de beste in Blois
foto: Ton Smilde
AARTSELAAR – De reputatie is terug, de titel ook. Eddy Merckx gloreerde zondag in het Franse Blois met zijn derde wereldtitel in het driebanden na Sankt Wendel in 2006 en Porto in 2012. In zijn lange carrière won de 58-jarige Belgische biljarter de meeste finales die hij speelde. Zondag was het weer raak met wereldgoud en een hoofdprijs van 40.000 euro, de hoogste in het driebanden. Hij versloeg de gevaarlijke Vietnamees Phuong Vinh Bao met 50-39 in 19 beurten na briljante series van 15 en 9. ,,Het was een grote wens van me om dit nog eens te winnen. Voor één jaar weer de beste van de wereld zijn, dat is een machtig gevoel.’’
Maandag keerde hij met de auto terug naar België, waar het succes niet indrukwekkend werd gevierd. ,,Ik ben één keer gebeld, door het Nieuwsblad. En het stond vermeld op de website van Sporza. Verder heb ik vanuit de media geen reacties gekregen.’’ De Belgische sportwereld leefde die vooral mee met het voetbalelftal dat tegen Frankrijk speelde en voelde mee met de wielrenners Remco en Wout die ver naast de wereldtitel grepen.

Eddy Merckx in afwachting om toe te slaan
De Belgen hebben grote biljarters voortgebracht van wie Raymond Ceulemans de allergrootste was, maar gaan niet echt de straat op voor de nieuwe wereldkampioen. ,,Ik heb het gevierd met mijn supporters’’, is Eddy Merckx zoals altijd de nuchterheid zelf. In de Franse stad aan de Loire werd hij die zondagmiddag wel hartstochtelijk toegejuicht. ,,Ik was mijn WK met een dramatisch slechte partij gestart. Dat heb ik snel van me kunnen afzetten. Daarna liep het allemaal geweldig, met die mooie titel als beloning.’’
Eddy Merckx, van Sankt Wendel tot Blois. De Belg met zijn reputatie als finalespeler was weer gevreesd om zijn hoge series, heeft al recordpartijen op zijn naam gezet en is één van de meest stoïcijnse en koelbloedigste spelers uit het topcircuit. Zijn vrienden zeggen vaak: schiet een kanon af in de biljartzaal en Eddy blijft gewoon spelen.
De kleine Merckx, geboren in Reet, werd ooit naar de beroemde wielerheld genoemd. Hij was voorbestemd om meubelmaker te worden, werkte even in een steenkapperij en begon al snel een biljartcafé in het kleine stadje Schelle. Daar werd hij later ereburger na zijn eerste wereldtitel. De successen volgden elkaar zo snel op dat Merckx zich later als profspeler volledig op biljarten kon richten.
Hij kijkt op de dag na zijn derde wereldtitel maar wat graag terug op die eerste twee titels, die zijn leven zo veel mooier maakten. ,,In Sankt Wendel won ik van Nikos Polychronopoulos, de Griek. En in Porto tegen Sung-Won Choi, de Koreaan die nu prof is in de PBA, nadat ik in de halve finale had gewonnen van Frédéric Caudron.’’ Die Belgische rivaal versloeg hem ook twee keer in de finale van een WK, waarvan vorig jaar nog in eigen land met 50-48 en in Bolivia eerder met 40-9 in een wereldpartij van zijn tegenstander.
Maar ontelbaar zijn de finales die Eddy Merckx wel won, zoals in World Cups waar hij er 15 van won en maar twee keer verloor. Op de WK’s is de score prachtig in balans: 3 keer goud, 3 keer zilver, 3 keer brons. Zondag versloeg Merckx eerst Sameh Sidhom in de halve finale met 50-47, daarna was de Vietnamees Bao slachtoffer van de scoringsdrift van Merckx met series van 15 en een eindsprint van 9. Een andere spraakmakende overwinning was zaterdag al te zien. Hij versloeg de nummer 1 van de wereld op de ranglijsten: de Koreaan Myung Woo Cho met 50-26. Dat alles leverde Merckx het beste moyenne van het WK op: 1.993.
De kampioen van de sprankelende partijen had maar één ’zwart beest’, zoals ze dat in België zo mooi zeggen. ,,Mijn eerste partij was verschrikkelijk. Ik speelde tegen de Duitser Tom Löwe, verloor met 40-37 met een gemiddelde van nog geen één. Hoe dat kan, weet ik zelf nog altijd niet. Het is een samenloop: je speelt een balletje niet goed, het bolt allemaal niet zoals je wilt, alles bij elkaar blijft dat maar duren en het wordt één van mijn slechtste partijen van de laatste jaren. Hoe is het toch mogelijk dat je daarna gewoon kampioen van de wereld wordt…’’

Voor zijn tegenstander in de finale was Merckx gewaarschuwd. ,,Hij is wereldkampioen geworden in Ankara in 2023 en heeft zich daarna ontwikkeld tot een wereldtopper. Zijn kracht is vooral dat hij de meest fantastische ballen speelt, nooit opgeeft en in finales van een partij geweldig kan toeslaan. Ik houd van dat soort types. Hij is geen showman, geen komediespeler, een prachtige biljarter, niet voor niets de beste van de Vietnamezen nu. Ik kon hem verslaan met zijn eigen wapens. De hoge serie op het goede moment. Met die 15 kwam ik terug van een kleine achterstand en maakte een kloofje. Hij kwam weer terug, maar gelukkig maakte ik toen die 9 met een mooie laatste bal. Ik ga er enorm van genieten.’’
Want Merckx had al eens gedacht: ga ik die titel nu nog een keer winnen? ,,Het is van 2012 geleden, het wordt toch weer eens tijd. Ik ben nu 58, ik ga geen tien kansen meer krijgen. Dus ik ben er blij mee, ook met die prijs van 40.000 euro. Het komt goed uit, want we zijn nogal wat mooie toernooien verspeeld. De wereldbond had vorig jaar zes grote toernooien met een gigantisch prijzengeld aangekondigd. Het is allemaal door onze neus geboord door een Chinees die niet meer wilde betalen.’’
Het komt ook goed uit, omdat Eddy Merckx daardoor twee grote, persoonlijke sponsors is kwijtgeraakt. De nieuwe wereldkampioen heeft zichzelf in de etalage gezet. ,,Ik hoop dat er wat nieuws op mijn weg komt.’’ Het is Eddy Merckx, de wereldkampioen van de eenvoud, van harte gegund.